Dinsdag 10-10-2012

We hoopten dat vandaag de zon zou schijnen,maar helaas,dat is er niet van gekomen…
Het was regenachtig…dus geen strand en ook geen tour door de stad Porto. Want dat waren we van plan…
We gingen eerst nog roasted chicken eten dat de moeder van Lizete gemaakt had en dat was echt superlekker! Het waren gewoon 2 hele kippen! En ze vroegen of ik ze in stukken wilde snijden…nou,dat lukte dus niet hè…
Ik ben kipfilet gewend of kipburgers van de KFC of dat mijn moeder of vader dat vroeger voor me in stukken sneed. Maar nu was dit weer een test van mijn `getemdheid` en ja,ik ben te tam geworden.
Want Lizete pakte gewoon een schaar en knipte die hele kip in stukken: poten eraf,borst doormidden,hoppa en eten maar!
Dat was lachen! En erg lekker!

Tis tijd om meer verse kip te kopen! (en met je handen te eten! Yes!)
Vandaag voelde ik me eventje jarig tijdens het eten 😉

Nelleke ging dus nogmaals met de moeder van Lizete shoppen en ik bleef thuis om wat te relaxen,muziek te maken en chai-tea te drinken en te genieten van ons `spookhuis`.
Jaja,je leest het goed.
Dit huis waarin we nu zitten,dat is van familie van Lizete,en het staat vol met Afrikaanse kunst en aparte poppen en dergelijke.
Niets voor mij…
En we voelen ons dus heel apart hier in huis.
Vandaag was ik hier alleen en ik hoorde geluiden overal vandaan komen,ik kreeg vlagen van angst door me heen. En ik merk dat op bepaalde plekken in dit huis je bepaalde `chills` voelt in je lichaam.
Nelleke en ik voelen ons nu echt ghostbusters. Want elke keer sturen we geesten weg,en elke keer ontdekken we weer een nieuw beeldje in een kastje of een ander apart Afrikaans maaksel. En dan wijzen we naar de bron van het kwaad en zeggen we: Stout,weg in Jezus naam! Net als een klein kind doet naar een gevaarlijk persoon toe. Haha.
En we voelen ons steeds vrijer hier in huis.
Morgen even olie halen en alles zalven hier in huis. Dat word een vette boel hier.

Dus tja, we kunnen er wel om lachen.
Maar het is echt raar om angstig de trap af te rennen…dat heb ik lang niet meer gedaan,haha.

We hebben dus lekker muziek aanstaan in huis.
En de atmosfeer word steeds blijer en beter!

Als we hier weggaan dan is dit huis helemaal clean!

Vandaag was dus een chilldag.
Maar deze woensdag hebben we Jezus gevraagd om veel zon…want dan gaan we naar het strand.
En wie gaat er auto rijden hier? Yes, ik.
Nu hopen dat ik een tomtom mee kan krijgen 😉
Ben benieuwd!

Zondag 07-10-2012

Ooow,wat was het vroeg vandaag.
De stad Lissabon is echt mooi.
Dit keer speelde ik weer op de crappy gitaar,haha,waar ik uiteraard wel dankbaar voor ben.
Maar als muzikanten konden we elkaar niet horen op het podium,het geluid was verschrikkelijk afgesteld. Dus dat was helemaal niet chill.
Maaaar,God kwam gelukkig met een golf de kerk binnen en maakte alles goed,haha.
De voorgangers kwamen uit Amerika en wonen al 30 jaar hier,dus ik kon ze in ieder geval goed verstaan.
Hierna nog even in een “ all you can eat buffet` gegeten, yeah!

Het was een lange dag,maar wel de moeite waard.
Ik kreeg van de vader van Lizete,Tony die woont hier in Portugal,een tour langs de binnenwegen van het land. En ik heb allemaal heiligen ontmoet….
In het tuincentrum daar,haha.

Ze zijn hier overwegend katholiek,zo te zien.

Maandag 08-10-2012

 Ik ging op stap met drie dames. En we weten hoe dat dan gaat. Ik deed een stapje terug en liep met ze mee door de stad.
We konden even bijkomen van de afgelopen drukke dagen…
En Portugees gebak eten. Tja,dat was natuurlijk lekker! Maar het smaakte niet heel anders dan in Nederland hoor. Het was vooral zoet,zoet en zoet 😛
Maaaar,de koffie hier is geweldig!
Zo geweldig,dat ik er teveel van drink en daardoor niet snel in slaap val s`nachts.
Dus vandaag heb ik een dag waarop ik maar 1 koffie drink,en dat lijkt goed te gaan.
Er is niet veel gebeurd vandaag. Just a normal day in a wonderful country!
Misschien ga ik maar eens Portugees leren 🙂

Het lukt me even niet om foto`s hier te plaatsen.
Misschien dat er af en toe wat voorbij komt op facebook.

Zaterdag 06-10-2012

Deze zaterdag gingen we op een openlucht evenement spelen.
We zouden dan 10 minuten spelen,en dan deed iemand anders iets,en dan weer 30 minuten spelen,en dan deed iemand anders weer een toneelstuk,etc etc.

Dit bleek niet het format te zijn dat bij ons past,haha.
Want zodra wij onze ogen dichtdoen dan zijn we weg en worshippen we een uur lang.
En nu moesten we elke keer erop letten wanneer we moesten stoppen volgens de liturgie.
Het was heel anders dan gisteren,maar toch erg goed.
Ik had dit keer een goede gitaar en Nelleke een piano ipv een keyboard! Yes.
We mochten gratis eten daar,dus dat was ook echt geweldig!
Het was leuk om zo in de avond in de buitenlucht te worshippen samen.
We hebben ook leuke mensen leren kennen.
Matthew en Rosa zijn 2 van die mensen. Ze komen uit Brazilië en tijdens de terugreis in de auto waren ze een uur lang non-stop aan het zingen in de auto,haha. Normaal zou je er gek van worden,maar dit keer voelde het als de hemel op aarde.
De komende nacht zou een kort nachtje gaan worden.
We moesten de volgende dag alweer om 06.00 vertrekken naar Lissabon. Dat is een rit van 2,5 uur.
Daar zouden we in een kerk gaan spelen.

Vrijdag 05-10-2012

Deze vrijdag gingen we de omgeving verkennen.
Dat was echt leuk. We kwamen terecht op een supermooi strand met enorme golven.
Daar willen we dus naar terug om te chillen 🙂
We hadden vanavond onze eerste avond dat we `intimate immersion` hadden. Dat is de naam van de avonden die we hebben.
Het was spannend wat voor instrumenten we zouden gaan krijgen.
Ik kreeg in eerste instantie een gare gitaar met snaren die bijna op knappen stonden.
In plaats daarvan kreeg ik een semi-akoestische spaanse gitaar,haha. Dat was in ieder geval beter dan de eerste gitaar.
Nelleke mocht op een keyboard spelen waarvan er 1 toets afgeplakt was. Die toets mocht ze niet indrukken,want dan bleef de toon hangen,haha.
De avond ging van start en we hadden echt een superavond.
Mensen hadden een diepe ontmoeting met God en het zingen ging helemaal goed.
En Nelleke drukte af en toe de `verboden` toets in,haha,dat gaf leuke momenten.

Achteraf natuurlijk de zelfgebakken cake van de mensen opeten 🙂
Er kwam nog een man naar me toe,die vertelde me dat als hij ging preken hij weleens een engel bij zich zag staan. Die zag eruit als een Scandinavische engel met lang haar en een band om zijn hoofd.
En hij dacht dat ik dat was!! Haha. Hij wist even niet of ik nu een mens was of die engel!
Dus nu is mijn bijnaam hier `the angel`.

Mensen knuffelen hier niet echt.

Ze geven elkaar allemaal 2 kussen. Dus jongens, dat is niet 3!
Leuk,daar hou ik wel van.
Hoewel ik daar vroeger niet van hield als ik op verjaardagen mijn tantes moest zoenen 😛

Ik voel me heel speciaal hier. Want ik zie haast niemand met blonde haren,haha.