Zaterdag 14-10-2012

Vandaag was tot nu toe een van de meest heerlijke dagen van de vakantie hier in Portugal.
De zon scheen,iedereen was happy…zelfs ik, terwijl ik om 04.45 pas naar bed was gegaan de vorige nacht!

We gingen vandaag weer muziek maken,chillen met een worshipteam van de kerk hier,en natuurlijk ergens wat eten.
Ik zal zometeen even een foto posten hiervan,want het was echt een hele `ervaring`.
En,als je me een beetje kent,dan weet je dat ik hou van `ervaringen`.Deze middag was echt heel goed.
Muziek maken was heerlijk,kletsen met de worshippers was erg goed,en vandaag was het ook erg gezellig met Rosyan…
Zucht…
Het is alsof ik alle controle aan het kwijtraken ben….nu weet ik weer waarom ik niet graag verliefd ben…
Verliefd zijn is ook `out of the box `gaan van je verstand…het is eigenlijk supereng.
Tenminste…dat is wat er allemaal door me heen gaat de afgelopen dagen.
Emoties van intense blijheid en emoties van schrikbarende angsten…Vanavond heb ik lang met Rosyan gepraat,samen gebeden,gepraat,samen gebeden….nog wat meer gepraat…haha
Conclusie: We zijn helemaal weg van elkaar..
Kun je je voorstellen hoe vet het is als iemand al dagen lang aan je denkt en je leuk vind?
En dat ik daar helemaal niks voor doe,behalve mezelf zijn?!
Dit is echt niet te bevatten!
Weetje: 2 mensen die verliefd op elkaar zijn…dat is helemaal niet zo vanzelfsprekend als dat ik dacht.
Het is een wonder!
Allright…even rustig ademhalen…
We blijven nu dus chill met elkaar omgaan…en kijken of de Hogere Macht nog een tip geeft waaruit blijkt dat er een betere weg voor ons leven is dan die we nu met elkaar willen inslaan 🙂
Dus peoples: rustig blijven! We zien vanzelf wel wat hieruit voortkomt 😉

En Nelleke is hierin mijn coach,haha, we praten veel over de liefde…en ik leer superveel van haar.
Nelleke, love you!

Ok, over 4 uurtje moet ik alweer opstaan…dus ik ga deze blog even posten!
Nog een paar dagen,dan ben ik met mijn benen weer terug in Nederland en met mijn hoofd….nog ergens anders,haha.

Vrijdag 13-10-2012

Wát een dag was dit vandaag! Wow!
Stralend blauwe lucht,zonneschijn,fris windje.
We hadden een heerlijke tijd in het park.
Ik wist niet eens dat er een park in de buurt was,maar Nelleke heeft er eentje op loopafstand ontdekt,haha!

Vandaag is Lizete weer teruggekomen vanuit Nederland! 🙂
En we gingen de beroemde Piri-piri-chicken eten!
Dat was echt heel lekker ge-bbqde kip.

Deze middag nog even koffie gedronken op een terras en Nelleke had bewogenheid voor een duif die een gebroken vleugel had.
We probeerden hem te pakken te krijgen zodat we voor genezing konden bidden met handoplegging. Maar dat lukte niet. En op afstand wilden we niet bidden.

Deze avond gingen we weer `intimate immersion` in een gebouw hier in de stad.
Het was geweldig,en het was verschrikkelijk.
Nelleke en ik voelden ons naderhand alsof er een vrachtwagen over ons heen gereden was…
Geloof me, soms sta je echt niet op een podium te worshippen omdat het `leuk` is.
Dit was een strijd.
Nelleke gaf een mooie omschrijving: het voelde alsof er een wilde rivier was die ons omver wilde stromen,maar wij bleven stand houden terwijl die over ons heen ging.
Maar er zijn mooie dingen gebeurd in de harten van de mensen daar,en gelukkig geeft de Geest altijd weer on-the-spot instructies,thank God.
Maar naderhand had ik even een moment dat ik dacht: dit is wat ik wil doen met mijn leven,maar waar ben ik aan begonnen?!
Gelukkig is Lizete hoopvol en trok ze ons weer vooruit 🙂
Lizete,I love your spirit!
Dus na deze avond waren we blij dat we thuis waren.

En we hadden 2 vrienden te logeren!
2 vrienden uit Brazilie.
Rosyan en Matthew.
Ja,Rosyan,was die anonieme persoon waar ik het gisteren over had.

(Ok,voor alle mensen die niet van romantische komedies houden: stop dan nu met lezen. Voor de mensen die daar wel van houden: ik heb weer wat te vertellen.)

Rosy en ik hadden dus afgelopen nachten veel gechat, zij blijkt vooral Google-translate te gebruiken…erg handig!
Nu logeert ze dus hier in huis! Hoe cool is dat?
We hebben nu dus tot 03.30 am lopen kletsen en ik val bijna om van de slaap,maar wil toch deze blog schrijven (Discipline! :))
Dat was hartstikke gezellig. Gepraat over familie,foto`s,dat Nederland maar 16 miljoen inwoners heeft en Brazilie wel 192 miljoen….zucht…wat is Nederland toch weer lief-klein.
Totdat ze opeens zegt: “Nick,I saw that you have a blog on your facebook,and I am also reading it with translation.,,
Ik schrok me dus rot,want gister schreef ik over háár,en ik had niet gedacht dat ze mijn blog zou proberen te lezen…maar die had ze dus nog niet gelezen!
Nu was ze dus nieuwsgierig geworden en gaat ze die van gisteren ook vertalen. Haha, I have nothing to fear…let it happen :S
Nu zit ze in de kamer naast me,en schrijft ze me via de computer dat ze hem vertaald heeft en gelezen heeft…
Wat vind ze ervan? 😉

To be continued…