door admin | okt 5, 2008 | Uncategorized
De laatste dag van de conferentie.
Het was een gekkenhuis deze afgelopen dagen!
Ik heb een aantal blauwe plekken verzameld en mijn oren zijn weer tot hun uiterste grenzen getest,yeah!
Ik heb weer 3 sessies achter de rug.
Vanmorgen had ik een bijzondere ontmoeting met Gods kracht in mijn hart.
Hij heeft de afgelopen weken specifieke dingen gesproken tot mijn hart,maar ik wist dat daar ook `Grace` voor nodig is om te kunnen dragen/uitvoeren.
En deze ochtend heeft God mijn hart verruimd en gevuld met Zijn Grace,alsof er meer plaats is gekomen in mijn hart voor Hem om Zijn plannen te volvoeren in mij.
Vanavond hebben we de cd opgenomen voor Hillsong United.
Tot nu toe heb ik niet eerder zo intense aanbidding meegemaakt. En dan bedoel ik niet het intense volume van de muziek,maar de atmosfeer die zo geladen was met overgave en aanbidding.
Het ene moment spring je over elkaar heen,en het andere moment schreeuw je het met z`n allen uit naar Hem. Vandaag was ik zelfs een van de gelukkigen om te vallen in de mosh-pit,tja,ik viel over een ander kereltje heen,maar gelukkig helpt iedereen elkaar overeind.
Op sommige momenten leek ik mijn lichaam gewoon verlaten te hebben en ergens in de troonzaal te staan met engelen en alle heiligen verzameld.
God heeft deze gasten hier iets bijzonders gegeven als het om een hart van aanbidding gaat.
Vandaag heb ik Alex ontmoet,oorspronkelijk uit Maleisie.
Het is zo tof hoe God mensen op je pad brengt.
Hij laat je nooit alleen.
Deze avond was er nog een verassing. Mike Pilavachi van Soul Survivor kwam langs om te spreken. Hij was in de buurt.
Uiteraard was het 20 minuten lachen en 5 minuten serieus.
Ik vind hem geweldig.
Ik heb de afgelopen dagen nog nooit zoveel bbq-vlees op in mijn hele leven.
Na elke dienst staat hier de bbq klaar,dus tja,2 dollar is geen geld.
door admin | okt 3, 2008 | Uncategorized
Dag 2 van Encounterfest is alweer voorbij.
De dag begon goed met het missen van mijn bus.
Ik stond aan de verkeerde kant van de weg….
Ik begrijp er niks meer van,het is alsof God elke dag speciaal voor mij gemaakt heeft hier.
Hmmm,het begint door te dringen dat inderdaad elke dag speciaal voor mij gemaakt is,wow!
Vanmorgen stonden we voor de deur van de zaal om open te gaan en een Australische gast spreekt me aan.
We deden wat smalltalk maar al snel kwamen we erachter dat we 1 gedeelde passie hadden:24-7 worship & prayer,met als gedeelde passie `IHOP` in Kansas City.
Deze gast had een computer vol met alleen maar onderwijs en opgenomen uitzendingen van Mike Bickle en consorten,onwijs gewoon! 😉
Geloof me. Hier iemand tegenkomen die vol is over IHOP (international house of prayer) is een zeer kleine mogelijkheid!
We hebben de hele dag aan een stuk door gepraat en dat zal dit hele weekend nog wel doorgaan.
Ongelooflijk bijzonder hoe een goede Vader God is.
Deze dag heeft heel veel in me gedaan en God is echt iets moois aan het bewerken terwijl ik hier ben.
Visie,doelgerichtheid,passie dat z`n plaats vind,uitgedaagd worden. Al deze dingen maken dat ik niet kan wachten tot ik weer terug in Nederland ben!
Aan de andere kant is het super om hier te zijn en wil ik niet weg!
Eigenlijk zou ik hier best willen blijven om een House of Prayer te zien ontstaan in de Hillsong Church hier! Studenten,muziekanten,worship,een geweldige community! Let`s do this!
Mag het Vader?
Hmm,eerst maar eens naar Friesland verhuizen.
Maar ik had het er al over met Chris dat we zo samen hier een House Of Prayer zouden willen starten.
Het weer is hier in ieder geval geweldig!
Morgen is de opname van de nieuwe cd van United. De nieuwe liedjes die we zingen zijn helemaal te gek.
Het volume van de muziek is soms ook te gek. Er staan gasten om me heen met oordorpjes is.
Op een gegeven moment stond ik voor de basbox en voelde ik niet meer het verschil tussen mijn hartslag en het schudden van mijn botten vanwege de harde bas,maar dat was cool.
Vanmorgen en vanmiddag ben ik niet de Mosh-pit ingegaan,maar deze avond was het weer raak: jongens vlogen door de lucht,gasten sprongen op mijn nek terwijl ik mij op het projectiescherm probeerde te concentreren.
Ik gaf het aanbidden maar op en gaf me over aan de meest geweldadige groepsknuffeldans die ik binnen een kerk heb meegemaakt: En ik vond het te gek!! Vooral de de hitte en de intense geur van zweet doen me echt thuisvoelen in deze kerk,haha.
door admin | okt 2, 2008 | Uncategorized
Afgelopen dinsdag en woensdag waren rustig verlopen.
De moeder van Phoebe kwam langs want ze mistte de baby (Zoe) zo ontzettend.
Kleinkinderen zijn als het ware een beloning voor het krijgen van kinderen,voor een oma. Alsof ze dan de rust en vrede hebben om hun kleinkind lief te hebben en te observeren. Dit in tegenstelling tot de relatie met je eigen kind,waarin je als het ware `in`de relatie zit. Mooi om te zien,hoe grootouders van hun kleinkinderen genieten.
Die dinsdag zijn we naar het winkelcentrum gegaan en heb ik een coole nieuwe tas gekocht. Het merk is “Redemption“,pretty cool huh?!
Deze avond voelde ik me `niet in de flow`. Ik probeerde wat te lezen,een film te kijken,maar alles werkte niet.
Tot ik maar eens naar buiten ging om te praten met God.
Sjonge….dat was het dus!!
Al die tijd voelde het alsof Hij aan mijn mouw trok om met me te praten.
Hij heeft me echt bemoedigd deze avond en met me gedeeld over mijn toekomst.
Meer en meer besef ik dat ik wel degelijk weet wat mijn roeping is en wat me te doen staat met mijn leven. Het is alsof God niet iets te vertellen heeft aan mij,maar alsof Hij van mij wilt horen wat er in mijn hart leeft.
Dus ik waag het erop en vertel Hem en anderen wat ik geloof dat er bedoelt is met mijn leven. T`word tijd dat ik dat eens durf te doen.
Gek eigenlijk,dat het moed kost om werkelijk te delen wat er in je hart leeft.
Deze woensdag was deel 2 van mijn klusjesdag.
Ik ging het gras weer maaien dat zo hoog als mijn knieen stond.
Uiteraard renden de salamanders weer voor hun leven… (sorry jongens)
De tuin ziet er nu geweldig uit.
Vanmorgen was er ook een gigantische harige spin verstopt achter de gordijnen.
Phoebe schreeuwen,Tim erbij met een bakje om de spin in te vangen,want je kon ook echt zijn tanden zien zitten.
Af en toe komt er ook een kakkerlak voorbij lopen in dit land…tja…kakkerlakken,vleermuizen,harige spinnen…heerlijk exotisch hier.
Vandaag,donderdag,ging ik weer een poging doen om het winkelcentrum,eigenlijk winkelkasteel,te bezoeken.
Stap 1 was om een kapper op te zoeken,want die is hier natuurlijk goedkoper dan in Nederland,toch?
Ik had er een gevonden,die waar de bandleden van Hillsong United zich laten knippen,en ik ging afrekenen.
29 dollar please..
What?
Ik heb het omgerekend en dat is 16,95 in euro`s.
In mijn dorp betaal ik 16,50,dus ik was hier duurder uit!
Uiteraard is mijn kapsel dit allemaal waard geweest,yeah!
Stap 2 was om schoenen te vinden die ik al een week aan het zoeken was.
Om 1200 uur begon mijn zoektoch en om 1530 had ik nog steeds niet gezien wat ik zocht. Ondertussen had ik elke schoenenwinkel in dat centrum al 3 keer bezocht.
Buiten het winkelcentrum was nog 1 klein skate-winkeltje dat er wat donker uit zag.
Daar was ik niet van plan om heen te gaan,maar vandaag werd het mijn laatste hoop.
Ik was dus op zoek naar schoenen met kleur.
Dat bleek een moeilijke zoektocht,want de meeste schoenen zijn toch wit,bruin of zwart.
In deze shop zag ik ze staan: Robijn-rode skate-schoenen.
Die zijn het dus geworden.
Speciaal voor de jeugdconferentie wilde ik die ook hebben,want voor het podium zou het heftig worden vanavond.
Ik was deze avond nog op mijn slippers en besloot om direct voor het podium te gaan staan met de rest van de jeugd hier. Ik verwachtte uiteraard dat we wat zouden springen en duwen,maar dit was een Mosh-pit die ik nog niet eerder had meegemaakt in christelijke kringen:
Kleine ventjes vlogen over mijn hoofd. Grote gasten dachten opgevangen te worden en belandden op de vloer. Hippe ventjes waren aan het crowdsurfen.
Wow,dit had ik niet gedacht!
Ik was de controle helemaal kwijt en vloog mee met de rest van de bende.
De geur van zweet werd steeds intenser,ik vroeg me de hele tijd af of ik dat was?
Terwijl ik de Heer probeerde de prijzen heb ik alle hoeken van de zaal gezien. Ik probeerde mijn arm in de lucht te doen maar die zat bekneld onder de oksel van een erg grote gast.
Terwijl ik zong:`with everything I praise You`,begon ik een beetje misselijk te worden van het ronddraaien.
Gekgenoeg was iedereen het tegenovergestelde tijdens de worship en schreeuwden we het uit naar God.
Achteraf was er de ruimte om je armbandje,bril of mobieltje op te zoeken die ergens tijdens de Praise de ruimte in gelanceerd was.
Echt vet om te bedenken dat ik volgend jaar deze cd ga kopen waar ik bij was,heel cool.
De spreker van deze conferentie is Carl Lentz,deze jonge kerel is echt een preacher met passie! Wow.
De boodschappen hier zijn niet langer dan een half uur,maar echt geweldig in kracht.
Dat was de eerste sessie van dit weekend. Ik heb er nog 6 te gaan.
Ik hoop de energie en tijd te kunnen nemen om nog te kunnen bloggen in deze dagen.
door admin | sep 30, 2008 | Uncategorized
Yes,mijn verjaardag!! Ik ben alweer 26 geworden! Het is even wennen aan dit nieuwe getal. 25 was een relaxed getal,26 vind ik niet echt relaxed. Ik bedoel maar:
4 x 25 = 100
4 x 26 = 104….dat doet het em gewoon niet.
Vandaag was mijn dag,dus dat begon met een heerlijk ontbijt dat Phoebe voor me maakte,eigenlijk had ik al Cruesli op,maar hey,dit kan je gewoon niet afslaan!
We zaten te denken aan het strand,of bijvoorbeeld aan de Bergen.
Aan het strand kan ik vaak genoeg liggen in mijn leven,dus ik koos voor de Bergen.
Phoebe bleef met Zoe thuis,dus ik ging met mijn broer Tim op stap die dag,een Brotherhood-day.
We moesten zo`n 1,5 uur met de trein richting Katoomba.
Dat lijkt Afrikaans,maar het is een klein dorpje in de Bergen.
Daar aangekomen kwamen we een adembenemend mooi uitzicht tegen. Onder ons zagen we de bossen,en de verte alleen maar Bergen en Bergen.
– apart dat deze Word het woord Bergen met een hoofdletter schrijft,…hmm –
We gingen de wandelroutes volgen. En we volgende niet de toeristische routes,want die zaten vol met Aziaten. Het leek heel even alsof we in Chinatown waren.
Eerst nog even op de foto met een Aboriginal en daar gingen we.
Als snel kwam ik erachter dat je in de Bergen niet met je slippers moet gaan wandelen.
Dat resulteerde in twee momenten dat ik struikelde over de wortels van de bomen hier en een keer dat een stok zich in mijn voet boorde.
Gelukkig niets ernstigs,een klein beetje bloed.
Toevallig was ik op die momenten aan het filmen,ik moet de scheldwoorden nog wel even censureren tijdens de filmmontage 😉
Volgens mij heb ik al enkele uren op de film gezet,vooral vandaag was het lachen met de camera erbij.
Ik heb lekker kunnen bijpraten met mijn broer en we zijn vandaag weer dichter bij elkaar gekomen.
Tja,het kan zijn dat ik hem na deze vakantie pas weer zie in 2012 ofzo…
Woonde ik maar in Colorado Springs ofzo,dan zou ik elke week gaan hiken met mijn vrienden en John Eldridge.
Als mannen moeten we soms gewoon even de natuur in samen,daar wil aan gaan werken als ik terug ben in Nederland.
S`avonds hebben we fastfood gehaald en film gekeken. `Meet the parents`, een film waarbij ik na 50 keer nog steeds moet huilen van het lachen.
Gisteren keek ik trouwens de Count of Monte Cristo,ik heb hem half gezien want hij was beschadigd,maar zeker een geweldige avonturenfilm. Dit in tegenstelling tot `Princess of thieves`de vrouwelijke Robin Hood. Deze film was verschrikkelijk,je kon gewoon de pruiken zien zitten van de acteurs,haha. Gelukkig stopte de dvd-speler er vanzelf mee tijdens deze film.
Terwijl ik na deze dag naar bed ging werd Nederland pas wakker. Deze nacht werd ik dus diverse keren wakker van de smsjes die me feliciteerden.
door admin | sep 30, 2008 | Uncategorized
Afgelopen zondag was het weer churchday.
Het was een bijzondere ochtend,alsof God voor mij alleen deze boodschap aan de spreker gegeven had.
De afgelopen dagen heb ik veel nagedacht over community en fellowship,deze zaterdag had ik daar nog over gepraat met Tim en Phoebe.
De spreker komt op en begint te spreken over Community & Fellowship.
Dat was heel gaaf om te horen wat hij allemaal zei.
Zijn naam is Robert Fergusson,een echte Bijbelleraar hier in de kerk.
Al een tijdje zit ik hierover na te denken.
In Europa is er een bewustzijnsverandering aan de gang binnen de Gemeente en zie je mensen wegtrekken van de kerk zoals we die altijd gekend hebben.
Men begint huisgemeenten of kleinere kringen waarin men zich richt op het fellowshippen met elkaar.
Hier bij Hillsong proef ik een enorme liefde voor de kerk als kerk.
En ik besef hoe belangrijk het is om juist ook samen te komen als grote groep gelovigen in een stad of regio,vooral als het gaat om het hebben van invloed in de maatschappij begrijp ik dat je daarin als grote groep gelovigen enorm veel invloed kan hebben finanicieel,praktisch en als stem.
Wat God aan het doen is is niet een Of/Of-situatie. Het is En/En.
Hij laat ons zien wat het belang is van fellowshippen en relatie hebben met elkaar. Maar ik geloof ook dat Hij verlangt dat we als Lichaam in onze stad,regio en land een sterke arm/community vormen om zo van invloed te zijn in de maatschappij.
Mijn verlangen is om hierin te zien hoe mensen met een hart voor gebed & aanbidding elkaar zullen gaan vinden in deze beweging die God aan het opstarten is.
Dat allereerst de harten elkaar zullen gaan vinden en dat het zich daarvanuit zal vertalen in concrete plaatsen waar God 24/7 kan rusten en gevonden kan worden.
Robert had het over Individualism vs. Individuality.
God laat meer en meer mensen zien dat Hij een plan voor hen persoonlijk heeft,en dat is geweldig. Men is zijn individualiteit aan het ontdekken in het leven van de Gemeente. Maar wanneer het individualisme word,dan raken we de draad kwijt. Want niemand kan alleen functioneren in het Lichaam.
Wat dit betreft merk ik stukje bij beetje hoe God mij hier in Australie aan het onderwijzen is over verbondenheid.
Meer dan wat dan ook wil ik zien hoe mensen met hetzelfde hart zich zullen gaan verzamelen onder die ene banier: Worship & Prayer.
Maar het zal nergens op uitkomen wanneer mensen zich puur en alleen daarom verzamelen. Naast de hartsrelatie met Jezus word het tijd dat we ons ook met elkaar durven verbinden. In het westen van de wereld is het individualisme echt een soort van volksziekte. Ik ben er zelf ook mee besmet merk ik.
Maar ik wil ervan af,ik wil voor een Ander leven.
Als ik het huis van gebed in Nederland wil zien ontstaan omdat dat iets is wat `ik`leuk vind dan zal het nergens heen gaan. Maar wanneer het is omwille van God en Zijn verlangens,dan zijn we iets aan het bouwen dat eeuwig is.
Aan het eind van de samenkomst moesten we gaan praten met iemand die we niet kenden. Nou,dat was makkelijk voor mij,ik ken zogezegd niemand hier 😉
De aanbiddingsband mocht geen liedjes gaan spelen,want dan zou iedereen snel zijn ogen dicht doen en zijn handen in de lucht steken. Daar had hij gelijk in,zo zijn wij mensen.
Ik kwam in gesprek met Paul,een oudere man die al 25 jaar in deze gemeente zat.
Hij had een hart voor jongeren en we hebben zo wat gedeeld met elkaar.
Na de samenkomst kwam hij naar me toe om me nog iets te geven.
Ik kreeg de Dvd van Hillsong United “The I Heart Revolution“ van hem!! Echt cool,die wilde ik sowieso al graag hebben! Van Phoebe kreeg ik de Dvd van deze samenkomst. Een goede warm-up voor mijn verjaardag de volgende dag 😉
De avondsamenkomst was ook heel tof. Het zat bomvol. Vooral met jongeren.
De ochtendsamenkomsten hebben meer licht,zijn rustiger,en hebben meer ouderen.
De avonden zijn donkerder met licht-effecten en voor het podium springt iedereen dan op en neer. De United-band gaat komende weekend hun liedjes voor de nieuwe cd opnemen tijdens de jeugdconferentie hier. De conferentie begint donderdagvond tot en met zondagavond. Die maandag zal ik waarschijnlijk nog natrillen in het vliegtuig van die conferentie. Geloof me,het geluid dat uit die boxen komt is ongekend goed! En dan niet vergeten de 3 megagrote projectorschermen waar ze hun creativiteit op loslaten tijdens de worship.
Recente reacties