Dag 3: Open air!

Dag 3: Open air!

 

 

Zaterdag 06-10-2012

Deze zaterdag gingen we op een openlucht evenement spelen.
We zouden dan 10 minuten spelen,en dan deed iemand anders iets,en dan weer 30 minuten spelen,en dan deed iemand anders weer een toneelstuk,etc etc.

Dit bleek niet het format te zijn dat bij ons past,haha.
Want zodra wij onze ogen dichtdoen dan zijn we weg en worshippen we een uur lang.
En nu moesten we elke keer erop letten wanneer we moesten stoppen volgens de liturgie.
Het was heel anders dan gisteren,maar toch erg goed.
Ik had dit keer een goede gitaar en Nelleke een piano ipv een keyboard! Yes.
We mochten gratis eten daar,dus dat was ook echt geweldig!
Het was leuk om zo in de avond in de buitenlucht te worshippen samen.
We hebben ook leuke mensen leren kennen.
Matthew en Rosa zijn 2 van die mensen. Ze komen uit Brazilië en tijdens de terugreis in de auto waren ze een uur lang non-stop aan het zingen in de auto,haha. Normaal zou je er gek van worden,maar dit keer voelde het als de hemel op aarde.
De komende nacht zou een kort nachtje gaan worden.
We moesten de volgende dag alweer om 06.00 vertrekken naar Lissabon. Dat is een rit van 2,5 uur.
Daar zouden we in een kerk gaan spelen.

 

Dag 2: introductiedag!

Dag 2: introductiedag!

 

 

Vrijdag 05-10-2012

Deze vrijdag gingen we de omgeving verkennen.
Dat was echt leuk. We kwamen terecht op een supermooi strand met enorme golven.
Daar willen we dus naar terug om te chillen 🙂
We hadden vanavond onze eerste avond dat we `intimate immersion` hadden. Dat is de naam van de avonden die we hebben.
Het was spannend wat voor instrumenten we zouden gaan krijgen.
Ik kreeg in eerste instantie een gare gitaar met snaren die bijna op knappen stonden.
In plaats daarvan kreeg ik een semi-akoestische spaanse gitaar,haha. Dat was in ieder geval beter dan de eerste gitaar.
Nelleke mocht op een keyboard spelen waarvan er 1 toets afgeplakt was. Die toets mocht ze niet indrukken,want dan bleef de toon hangen,haha.
De avond ging van start en we hadden echt een superavond.
Mensen hadden een diepe ontmoeting met God en het zingen ging helemaal goed.
En Nelleke drukte af en toe de `verboden` toets in,haha,dat gaf leuke momenten.

Achteraf natuurlijk de zelfgebakken cake van de mensen opeten 🙂
Er kwam nog een man naar me toe,die vertelde me dat als hij ging preken hij weleens een engel bij zich zag staan. Die zag eruit als een Scandinavische engel met lang haar en een band om zijn hoofd.
En hij dacht dat ik dat was!! Haha. Hij wist even niet of ik nu een mens was of die engel!
Dus nu is mijn bijnaam hier `the angel`.

Mensen knuffelen hier niet echt.

Ze geven elkaar allemaal 2 kussen. Dus jongens, dat is niet 3!
Leuk,daar hou ik wel van.
Hoewel ik daar vroeger niet van hield als ik op verjaardagen mijn tantes moest zoenen 😛

Ik voel me heel speciaal hier. Want ik zie haast niemand met blonde haren,haha.

 

Dag 1: Een goede start,met nare bijsmaak…

Dag 1: Een goede start,met nare bijsmaak…

 

 

 

Vrijdag 05-10-2012
We zijn op reis gegaan.
De halve dag bezig geweest om mijn koffer met maximaal 15 kilo aan spullen te vullen en mijn handbagage met 10 kilo.
Het is me precies goed gelukt, ben trots op mezelf 🙂
Nelleke opgehaald bij haar thuis en nu op weg naar Weeze,vlak over de Duitse grens.
Want daarvandaan vliegen we naar Portugal.
Het was een reis van 2,5 uur en we zijn bij het goede vliegveld terecht gekomen!
Gelukkig maar,want de vader van Nelleke dacht dat we op een Nederlands vliegveld moesten zijn en ik wist ook even niet meer zeker of er 2 Weeze vliegvelden waren.
Gelukkig zijn we naar de goede gereden.
We hebben onze koffers ingecheckt en een extra gebed gebeden over mijn koffer die al half uit elkaar leek te gaan vallen 🙂
We moesten op het vliegveld door een taxfree parfumerie lopen,errugg slim van die mensen,want we bleven maar geurtjes testen,en testen,en testen.
Ik werd helemaal blij van een geurtje van Hugo Boss en Nelleke werd helemaal happy van een geurtje van Lancome…
We bleven er maar over praten en om de 10 minuten hoorde je één van ons zeggen hoe heerlijk we geurden,haha.
Ik kon het niet meer aan,en we gingen terug naar de winkel en ik heb mijn geurtje gekocht. Met als excuus dat die nog voor mijn verjaardag was…en omdat ik ga verhuizen,oh ja,en hij was in de aanbieding 🙂
Nelleke heeft gewoon de verleiding weerstaan….maar zelfs nu we in Portugal zijn aangekomen heeft ze het er nog steeds over.
Ik denk dat dit haar nieuwe geur gaat worden!
We gingen boarden,maar we misten nog 2 van onze vrienden en hun baby.
Onze vriendin in Portugal belde ons en vertelde dat zij naar het verkeerde vliegveld in Dusseldorf gereden waren!!?!
OMG, ze hebben het niet meer gered en nu zitten we hier zonder hen…nog steeds verbaast dat het zo is gelopen! Echt heel zuur….
Lizete,onze vriendin,en haar vader haalden ons op en na een uurtje zijn we aangekomen in het appartement waar we 10 dagen gaan wonen…In het plaatste Aveiro, check het maar eens op Google Maps.
Ik heb het huis even doorgebeden, Nelleke heeft wat parfum rond gespoten..en we hopen ons zo samen met Jezus helemaal thuis te voelen in dit aparte huisje.
Dit huis heeft zeg maar 2 delen.
Een klassiek deel met donkerbruine meubelen en Afrikaanse kunst.
En dan het moderne deel met de keuken,witte tafel en dergelijke.
En dan randomly door het huis heen allerlei spullen die veelal meer dan 30 jaar oud lijken te zijn.
Zoals Nelleke zei: “het is  een beetje stoffig hier.,,
We worden superlief ontvangen hier en broodjes liggen klaar,en koekjes (van die koekjes waarvan je denkt dat je weet hoe ze smaken,maar die dan helemaal niet zo lekker smaken,haha)
Het water uit de kraan smaakt vies,dus we drinken hier uit plastic containers,gekocht in een supermarkt hier om de hoek.
En dat is: De Spar! How can it be!
Net even wat muziek opgezet hier in huis. Heerlijk zo`n Ipod-dock.
En nu maar gaan pitten.
Het gaan drukken dagen worden hier.
De vrijdag gaan we in de avond een` Intimate Immersion `hebben.
Dat komt er kortweg op neer dat we gaan worshippen en dat mensen Jezus gaan ontmoeten 🙂
Deze zaterdag weer.
En deze zondagochtend vroeg weg naar Lissabon: 3 uur reizen en weer zien wat het avontuur ons daar brengen gaat.
En dan even wat dagen op het strand chillen.
Binnenkort wat foto`s erbij, hoop ik.

 

Gedachten..

Gedachten..

Ben ondertussen alweer bijna een weekje terug in Nederland.
De hele week voel ik me al apart,alsof ik in een droom leef. Alles om me heen lijkt even zo onecht.
Het enige dat ik weet te doen is te gaan wandelen in het natuurgebied in de buurt en te luisteren naar mijn Vader. Hij bemoedigt me enorm,het zijn fijne tijden waarin Hij me telkens weer verzekerd dat alles goed komt,dat Hij achter me staat en voor me vecht. Ik voel Zijn hart branden voor me en dat maakt dat mijn hart ook nog meer begint te branden voor Hem.
Ik wou dat ik weer even de grond onder mijn voeten kon voelen en zou weten waar ik aan toe ben,maar dat lukt nog niet echt. Het is allemaal gewoon even spannend wat er aan zit te komen.
Binnenkort bel ik weer met het uitzendbureau om te zien wat ze voor me hebben 🙂

Ik sluit mijn ogen…

Ik sluit mijn ogen…

Tis nu alweer bijna 22.00 in de avond,gisteravond 20.00 uur Nederlandse tijd vertrok ik met Jan en Matthias in het vliegtuig terug naar Nederland. De reis verliep voorspoedig. De zitplaats was ok,de vlucht ging snel,mijn gevoel was goed. Ik zat gezellig naast Jan tijdens deze reis. Het was gezellig tot er een beker cola omviel en ik de lucht in moest springen zodat de cola mijn stoel kon overstromen in plaats van mijn broek 🙂 Ondertussen stroomde de rivier door naar de grond en de koffer die onder mijn stoel stond… Gelukkig viel het allemaal mee met de schade,ik kan er wel om lachen. Dit is typisch iets wat Jan en ik meemaken als we samen zijn.

De afgelopen weken waren een tijd waarin Vader me een hoop heeft verteld door een hoop verschillende mensen heen. En al die verschillende mensen bleken haast hetzelfde tegen me te zeggen,dat was het aparte ervan. God die voor me uit gaat,voor me zorgt,grote plannen heeft,me nooit alleen laat,naar me lacht. Allemaal waarheden over wie Hij is. Dus ik ging bemoedigd en vol hoop op weg naar Nederland,ik had er zin in.
Net nadat ik geland was zette ik mijn telefoongesprek en had ik mijn eerste telefoongesprek.

Nu heb ik al enkele maanden een leuk baantje waardoor God voor me zorgd,ik heb het er enorm naar mijn zin en heb ervaren dat God me die baan gegeven had.

Maar nu had ik dit telefoongesprek,mijn hoofd moe van de reis,en hoorde ik de mevrouw vertellen dat ik `Niet meer hoef te komen werken vanaf deze maandag,er zijn verschuivingen opgetreden binnen het bedrijf en ik ben niet meer nodig,ook al lieten de chefs me vorig jaar nog weten dat ik terug kon komen`.

Eigenlijk schrik ik niet meer van dit soort dingen,ik kan er ergens wel om lachen. Het is kennelijk weer tijd voor iets anders,ook al weet ik echt niet waar ik nu weer terecht ga komen. Ik vind het ook bestwel weer moeilijk om dit los te laten en verder te gaan,dat loslaten blijft spanning geven. Maar vreugde helpt me om verder te trekken met Jezus naast me.
Dussss….
Terug in Nederland,
Zonder baan,
Maar mét Jezus én een geweldige toekomst!

Ik sluiten mijn ogen en blijf dicht bij Hem…(what else can I do?)

Amerika update 2010

Amerika update 2010

Vandaag is Reida naar huis gegaan. De eerste van onze groep die is vertrokken.

Dat vond ik niet zo leuk,maar tja,afscheid nemen is nooit echt leuk.

Gekkig gevoel dat ze nu in de lucht vliegt terwijl ik hier op aarde zit.

Afgelopen dagen zijn we uit eten geweest in ` the Cheesecake Factory`. Dat was echt heel leuk. Ze hadden ons al gezegd dat we een groot bord met eten zouden krijgen en dat was het ook echt! Zoveel eten dat veel van ons het hebben meegenomen naar huis in de ` doggy-bag` . Ze verkopen daar dus ook heel veel soorten taarten,die zijn ook echt helemaal geweldig.

Ik voel me hier na al die jaren nog steeds helemaal thuis. Ik verbaas me er soms over dat ik dan gewoon 5 uur lang in die gebedsruimte zit en loop zonder dat het verveeld.

Ik heb ook weleens mindere tijden,maar grotendeels is dit als zuurstof voor mijn geest.

Maar allemaal dankzij Jezus,want zonder Zijn Geest zou ik hier snel wegrennen denk ik,haha.

In Nederland wil God ook huizen van gebed bouwen,ik vind het zo bijzonder dat ik daar onderdeel van mag zijn,dat heeft altijd al in mijn hart geleefd en ik merk dat het moment steeds dichterbij komt dat dat zichtbaar gaat worden.

Ik zie hier ook heel veel initiatieven die te maken hebben met adoptie,pleegkinderen,wezen,gehandicapten…dat raakt mijn hart en ik merk dat ik eigenlijk helemaal niet wil trouwen en dan begin met mijn eerste kindje en dan jaren moet wachten op nog meer kinderen. Het liefst wil ik trouwen en dan meteen 3 kinderen in huis hebben rondlopen. Dat heb ik waarschijnlijk van mijn ouders meegekregen ofzo,haha. Ik kan me gewoon moeilijk voorstellen ` alleen` te leven ofzo,ik voel me ook enorm gezegend met de familie waar ik woon…mensen dachten dat het zwaar voor me zou zijn,maar het blijkt dat ik ze gewoon mis nu ik hier in Amerika zit.

En ik mis mijn echte familie ook,ik ben zo blij dat ze allemaal voor Jezus leven,dat is superbijzonder,ik wil voor 2010 zien hoe we dichter naar elkaar toe groeien. Dat betekent misschien niet dat we elkaar vaker zien,maar wel dat onze harten elkaar vrijer kunnen liefhebben. Van vader naar kinderen,van kinderen naar moeder,etc etc. Daar is familie toch voor? Om elkaar te bemoedigen,te geloven in elkaar,elkaar te dragen enzo.

Zometeen kom ik weer terug in Nederland,met ook weer allemaal uitdagingkjes voor me. Vooral op het financiele vlak,met een Rotterdams bestuur dat me verplicht mijn huis te renoveren voor duizenden euro`s…

Het was cool dat ik een onbekende vrouw tegenkwam op de conferentie waarmee ik in gesprek kwam en ze had het idée dat ik in een financieel drama zat of begon te komen.

Daar kon ik haar gelijk in geven,daar zat ik al een beetje in.

Maar ze zag ook hoe Jezus naast me wandelde en een rugzak droeg.

In die rugzak zat alles wat ik nodig heb voor de reis die ik in dit leven maak.

Dat was heel bemoedigend om te horen.

Ik maak me ook geen zorgen over dit process,het helpt me om Hem te leren vertrouwen en ik weet dat het helemaal goed komt…ik vind het helemaal aardig van God dat Hij dit zegt tegen die mevrouw.

Maar liever geld in overvloed dan geldgebrek. Ieder seizoen kent gelukkig zijn einde.

Gebedsverzoek: ik zou graag net zo`n baard willen hebben als mijn vader,maar hij heeft bruin haar en ik blond…ik hoop dat het mogelijk word voor me om er toch een te krijgen die net zo mooi staat.