Nog een weekje

Nog een weekje

Nog een weekje en dan vertrekken we alweer. Veel heb ik niet geschreven,tja,dat is een beetje te verwachten als je me een beetje kent. Maar het is gewoon ook echt een druk-achtig,en tegelijkertijd kom ik tot rust bij God. Raar kan dat voelen.
Op God-tv is trouwens te volgen wat er gebeurt hier tijdens de awakenings avonden.
Mensen worden elke avond genezen,echt geweldige genezingen,en ook via televisie worden mensen aangeraakt door God. De afgelopen dagen ben ik gewoon weer lekker naar de prayerroom geweest en heb ik ook weer wat mensen ontmoet van jaren geleden. Gisteren ontmoette ik zelfs een oudere man die ik 5 jaar geleden hier ontmoet had,hij zei me toen om een bepaald boek te lezen. Gisteren moest ik opeens de hele tijd aan hem denken,en wat denk je?,die avond kom en ik hem tegen en zegti ie me: where have you been? Echt grappig,hij heeft voor mij en Matthias gebeden en we hebben een goede tijd gehad. Hij is zo`n oude vader in het geloof. Heel bijzonder was die ontmoeting. Met Jan en de meiden is het erg gezellig hier,en de mensen bij wie we slapen zijn ook echt superlief. Ook al hebben ze niet veel,toch willen ze ons het beste geven van wat ze hebben.
Ik slaap elke dag op de bank,dat lijkt comfortabel,maar hij is wat kort,dus mijn rug verzet zich soms wat: Maar,dan laat ik gewoon weer bidden voor genezing,haha.

Op de website van Jan staan wat foto`s en andere stukjes van hem,dat geeft een wat beter plaatje van ons verblijf hier.
Het weer is hier echt heel koud,en er ligt op plekken gewoon meer dan een halve meter sneeuw,echt niet normaal meer.
Vandaag vieren we de verjaardag van Sander en gaan we als groep uit eten,dat word vast heel gezellig.

Ik ga weer verder met koffie drinken 🙂 ,een kleine koffie die nog steeds groter is dan een grote koffie in Nederland,zo hoort het.

Back in the USA

Back in the USA

Hoi mensen!

Het is weer zover. Ik ben weer eens in Amerika. De derde keer alweer,wat ben ik toch eigenlijk een wereldreiziger 🙂

De reis was zoals gewoonlijk zo`n 24 uur lang en ik was een beetje aan het klagen over het vliegtuig dat we hadden.

Ik had me ingesteld op het kijken van een leuke film op mijn prive-schermpje,maar er waren maar enkele schermen in het looppad en het vliegtuig was echt klein!

Dit was het formaat dat je krijgt als je een binnenlandse vlucht neemt in Amerika.

En als klap op de vuurpijl kon mijn stoel niet naar achteren!

Ach ja,zo erg is het ook weer niet…..Als de terugweg maar BETER is 😉

We hebben dus van Amsterdam naar Philadelphia gevlogen en vandaar naar Kansas City.

We zijn met een groepje van 7 op reis gegaan en een van de meiden,Reida,die vloog apart en kwam vast te zitten ergens in Amerika vanwege een sneeuwstorm. Dus we kwamen met zijn 6-en aan en het was echt enorm koud en enorm veel sneeuw!

Wow,in Nederland lag veel,maar hier ligt nog veel meer.

Het was geweldig om afgehaald te worden door vrienden van vrienden en een slaapplaats te hebben.

We slapen dus in een appartement van vrienden,Jake en Michelle,ze hebben 2 slaapkamers en momenteel slapen we daar met 12 mensen!!

Elke dag moet ik denken aan de Poolse gemeenschap in Rotterdam; die slapen ook met zijn 10-en op 1 kamer,haha. We dachten dat iedereen van onze groep ergens anders zou gaan slapen,maaaaar…..

Dan moet er wel een ` ergens anders` zijn,en dat hebben we nog even niet….

Dus het is een gezellige boel en Jake en Michelle zeggen het prima te vinden…Ongelooflijk hoe gastvrij mensen toch kunnen zijn. Soms denk ik weleens dat dat in Amerika meer is dan in Nederland.

Met wie ben ik hier? Ok,ik zal even een plaatje schetsen van de personages in dit verhaal:

De amerikaanse spelers:

Jake,Michelle en baby Abby: Onze hosts,vorig jaar hebben Jan en ik bij hen geslapen,ze zijn echt supergezellig,jong en Amerikaans.

Nelly: Een vriendin van Jake en Michelle uit Rusland die een tijd bij hen in huis woont. Een apart vrouwtje die de gewoonte heeft om thee te gaan zetten en ondertussen de badkamer in beslag neemt waardoor het risico op file-vorming toeneemt met 12 mensen en 1 wc. We weten op dit moment ook niet wat ze nou precies allemaal doet in die badkamer,ze lijkt er in ieder geval thee te drinken. Maar ze is wel leuk hoor…en ze hapt heel snel,dus de grappen van Jan komen goed tot hun recht 😛

Sharon: De Nanny van Jake en Michelle,ik weet niet of ze al bij ons slaapt,maar ze is wel deel van de huisgroep.

De spelers uit het Hoge Noorden:

Sander,Nynke,Henrike: Vrienden uit Friesland,die ik langzaamaan steeds beter leer kennen,ze zijn echt geweldig.

Matthias: Leeft ook in het hoge noorden maar is ongeveer gelijktijdig met mij verhuist vanuit Apeldoorn daarnaartoe. Ben blij dat we elkaar hebben,we zitten in dezelfde Friese boot.

Reida: Een meisje uit Zwolle die weer via via mee op reis is gekomen. Ik kende haar nog niet,dus dat is in ontwikkeling. Tot nu toe kan ik zeggen dat ze een soort van kunstacademie-meisje is. Dat betekent het volgende: ze lijkt soms van een andere planeet te komen. (een vriendin van me,Inge,is ook zo`n uniek schepsel)

Mensen,dat bedoel ik 100% positief,ik vind het geweldig!

Spelers vanuit het zuiden,Rotterdam:

Jan: Tja,Jan is mijn reis- en levensgenoot,we kennen elkaar al heel lang en ik zei deze week nog tegen hem: “Jan,als je een meisje was dan zou ik met je trouwen,, Haha,zo geweldig vind ik onze vriendschap.

Ikzelf,Nick: Ik ben degene die deze blog schrijft en verlang het liefst helemaal  1 te zijn met Jezus in alles dat ik ben en doe. Ik speel gitaar,schrijf,zing,dans,maak grappen,houd enorm van Vanilla Chai Latte,Starbucks en Burrito`s.

Dit is het clubje van mensen waar ik het dichtst bij sta momenteel. Daar zullen ongetwijfeld mensen aan toegevoegd worden,maar dat zie ik dan wel weer.

De Conferentie!! OneThing KC 2009!!

De afgelopen dagen hebben we een conferentie van 4 dagen gehad die duurde tot 31 december middernacht.

Een woord: ONGELOOFELIJK.

Niet alleen mijn wereld werd op zijn kop gezet,maar ook nog die van duizenden andere jongeren die er waren.

Er werden 20.000 mensen verwacht maar dat werden er al snel 32.000!!

Allemaal wilden we 1 ding en dat is kijken naar Jezus en Hem ontmoeten.

Een opsomming van wat er allemaal gebeurde:

– honderden mensen zijn gedoopt,ze hadden een doopbad naast het podium en in de avond konden jongeren zich laten dopen,voor mij 1 van de hoogtepunten.

– Honderden genezingen. Van het verdwijnen van tumoren,tot het genezen van scorliose,mensen die uit de rolstoel komen,jarenlange pijnen die verdwijnen,astma dat geneest etc etc.

– Honderden bevrijdingen van duisternis dat mensen gevangen hield.

– En duizenden mensen die vervuld zijn met het Leven van Gods Geest.

Ik ben nog niet eerder op een plek geweest waar ik dit in zulke grote aantallen heb zien en horen gebeuren.

En het toffe is dat God niet meer stoppen zal maar over heel de wereld meer en meer gaat uitstorten van Zijn Geest.

Afgelopen jaar zijn er diverse uitstortingen geweest op plaatsen in de wereld,en God heeft gesproken dat dat gaat toenemen en vanaf nu 2010 gaan we geweldige dingen meemaken. En het coole is: Het is voor iedereen die het wil ontvangen!! Een voorwaarde (vooral voor Nederlanders): Breek met je religieuziteit en begin ` relatie` te hebben met Jezus zoals Hij werkelijk is.

Geloof me,religie staat lijnrecht tegenover relatie. En als je dit leest en denkt dat dat niet voor jouw geld,dannnn…..is dat JUIST wel het geval,haha.

Heftig dus allemaal.

Mijn tijd deze dagen was heel bijzonder. Ik weet nog goed dat ik koos om niet te gaan reizen maar dat op een vroege ochtend om 05:30 Jezus opeens tegen me zei dat het het goed is om toch te gaan. Dus hey!! Daar zeg ik geen nee tegen.

Deze blog is mijn eerste indruk van de afgelopen dagen,ik moet mijn dagboek nog vol gaan schrijven met mijn belevenissen.

Fase 2:

Ok,fase 2 is nu begonnen,2010 is aangebroken,een andere tijd,een nieuw seizoen: Nee mensen,dat is geen Amerikaanse gehype van me,dat geld voor ons allemaal.

Ik heb de conferentie gehad en begin nu aan de volgende 2 weken. Ik zou niet weten wat ik nog allemaal ga meemaken,ik durf ook niet te garanderen dat ik veel zal schrijven…Maar ach….

misschien durf ik dat wel…

ja,ik zal af en toe wat schrijven (speciaal voor jullie,mam en pap,en Patricia) 😉

Ik ben benieuwd hoe het nu met mijn cavia is,Fozzy. Ik heb hem toch maar moeten achter laten in Friesland…ik hoorde van huisgenootjes dat ze hem misschien op wilden eten met kerst….(pinkt een traantje weg)

Goed,Fozzy,ik zie je snel weer.

Ik hou van je.

Nick

Een nieuwe coupe

Een nieuwe coupe

Afgelopen dagen waren geweldig leuk. Ik voel me gewoon enorm gezegend,oftewel,ik ben me bewust hoe God constant met een grote grijns op Zijn gezicht van me geniet. Ik zie Zijn goedheid in alles terugkomen dat ik doe. Ik vroeg me af of Hij nu pas goed voor me aan het zijn is. Maar het antwoord op die vraag weet ik al. Hij is altijd al goed voor me geweest. Zolang ik me kan herinneren dat ik leef zie ik Zijn goedheid over me. Het enige verschil is dat ik me er nu eindelijk meer bewust van aan het worden ben.

Afgelopen dinsdag met 3 geweldige vrienden uit eten geweest in Rotterdam,dat deed me goed. Het eten was heerlijk,ik had een couscousschotel genomen,erg goed. We hebben in het restaurant zelfs nog het spel `psychiatertje`gespeeld. We hebben enorm gelachen!

Gisterochtend had ik afgesproken met een vriend en tevens `geestelijk`vader van me. We gingen wandelen over de Erasmusbrug en zagen daar de `Queen Mary 2`liggen,een enorm Cruiseschip. Varen op zo`n schip staat ook in mijn top-10 van dingen die ik altijd nog wil gaan doen. We gingen bij een tentje lunchen,de Bagles & Beans,oh man,dat was superchill! We kregen een bord vol met brownies,dadeltaart,muffins,bagels,cheesecake en nog wat dingen die tè lekker waren. Plus daarbij een kop Cappuchino ter grote van een emmer en je maakt mij een gelukkig mens. Ik moet toch echt eens foto`s gaan maken van dit soort dingen,dat zijn ze wel waard. Bezoek deze tent en bestel `zin in zoet`,dan krijg je iets geweldigs. Het grappige was dat de serveerster ons complimenten gaf dat we het bord leeg hadden gegeten. Dat bleek namelijk niet veel voor te komen,haha.

In de avond gegeten bij een vriend en zijn vriendin en daarna film gekeken,Gran Torino;een donkere film maar echt heel sterk,zeker de moeite waard. Dit was ook echt genieten samen.
Ik wilde naar de kapper gaan maar Cynthia raadde me een kapper in Rotterdam aan.

Vanmorgen ging ik langs bij mijn broer en zijn vrouw,ik ben echt heel blij met ze. Sowieso ben ik gewoon helemaal blij met mijn vrienden en familie. Waar heb ik het verdiend dat ik met hen op mag trekken? Leuk!
Hierna ging ik maar  eens op weg naar de kapper.
Het begon al goed: ik moest ongeveer 3 kwartier wachten,maar ok,er lagen gratis lollies en er leek een dj te draaien,qua muziekstijl,niet slecht.
Uiteindelijk was ik aan de beurt en het was geweldig. Ik werd er gewoon super blij van hoe zij me tips gaf voor mijn haar en er iets moois van maakte. Ik verbaas me dan weer hoe geweldig mooi ik gemaakt ben en hoe goed zij dat dan kan accentueren met een schaar en wat haargel,wow.
Ik denk dat ik sowieso iedere 6 weken terug naar Rotterdam kom om naar deze kapper te gaan,echt waar.
Vanavond heb ik deel 2 van de kleine zeemeermin gekeken,ook erg leuk om weer even in Disney-sferen te verkeren 😉

Morgen ga ik naar een concert van `the Violet Burning`een geweldige band uit Amerika. Ik heb er enorm veel zin in.
En dan denk ik deze zaterdag of zondag weer terug naar Friesland te gaan. Tja,mijn planningen blijven verassend tot de laatste minuut.

De dagen overnacht ik bij Kevin in huis,het huisje dat ik vanaf 1 september weer verhuren ga aan iemand anders. Spannend!

Als ik zo denk aan al die vrienden en aan mijn familie dan kan ik alleen maar dankbaar zijn. Ik voel me een bevoorrecht mens,met zulke bijzondere mensen om me heen.

God is goed.

Update-tje

Update-tje

Maandje verder alweer. Tja,bloggen…je moet er even de tijd voor nemen blijkt maar weer. Afgelopen periode hard gewerkt bij de Campina. Van het tillen van 25 kilo zakken tot het zitten naast een lopende band. Elke week is weer anders. Hier zit ik even goed,lekker,vredig. Soms snachts werken,tja,dat is omschakelen maar het is me tot nu toe redelijk goed afgegaan. 6 weken lang kon ik werken. Tot ik deze week voor het eerst niet ingepland ben. Elke week zeg ik tegen Jezus dat Hij mijn dagen in mag plannen,dus nu kreeg ik een weekje even niets. Ook vandaag heb ik niets gehoord wat betreft volgende week. Ik kan er rustig bij blijven. Hij zorgt voor me,zelfs als het er nu op lijkt dat het `niet goed loopt`. Sinds mijn avontuur met de uitkering weet ik wel beter. Ik verwacht het van Hem,Hij zorgt echt voor me. Gekgenoeg merk ik dat ik wen aan het `onzekere`van mijn situatie en dat mijn vertrouwen sterker begint te worden,wow,dat merk je altijd pas achteraf.

Tegelijkertijd heb ik wel degelijk wat dingen die iemand zorgen kunnen geven. Zoals een lekkage die ervoor zorgde dat mijn onderbuurman schade kreeg van zo`n 400 euro. Geen probleem toch? Wél als blijkt dat je niet WA verzekerd bent,terwijl je dacht dat wel te zijn,haha. Gelukkig wist mijn Vader dat allang,dus hier komen we ook wel weer uit. Ondertussen maar wat verzekeringen aangeschaft. Nu ben ik echt gedekt voor een hoop ellende! Grappig eigenlijk dat een verzekering je niet dekt tégen ellende,maar alleen maar de gevolgen daarvan dekt. Verstandelijk gezien is een verzekering daarom minder geruststellend als dat men zich bedenken zou. Mensen,ellende blijf je tegenkomen! Met of zonder verzekering! Een verzekering + Jezus = de ultieme geruststelling!

Ondertussen gaat de huurder van mijn huisje in Rotterdam vanaf 1 september weg. Dat betekent voor mij een nieuwe ronde; ga ik verhuren of verkopen? Kheb de indruk om te verhuren,ook omdat ik geloof voorlopig niet terug te keren naar Rotterdam. Afgelopen week gesproken met een meisje dat interesse leek te hebben in mijn huisje,dit weekend hakt ze de knoop door. Ben benieuwd wat het word,ze zei me wel dat het eerder een nee dan een ja zal zijn,hmmm…interessant proces. We zullen zien wat het word,ik maak me er geen zorgen over,hoewel het uiteraard erg lekker is als het snel duidelijk word. Zojuist alweer gebeld,of ik maandag kan werken,God is goed,haha.

Afgelopen periode zat ik even in een dalletje,ik vond het toch wel moeilijk in Friesland en miste Rotterdam erg,erger dan ik dacht. Dat zat me dwars. Toen ik hierover met Jezus praatte was Hij even heel helder naar mij toe. Hij zei: “Nick,wie heeft jou gezegd dat je van Friesland moet houden en je hier thuis moet voelen?,, Tja,ik besefte dat ik hier geen antwoord op wist,niemand had me dit eigenlijk gezegd. Betekende dit dat ik helemaal niet hoef te proberen mij thuis te voelen hier in Friesland?! Wow,een last viel van mijn schouders en eindelijk voelde ik me wat beter. De oplossing is dat ik me thuisvoel bij God zelf,en dat ik overal kan wonen waar ik maar terecht zal komen. En ja,dat betekend ook dat ik Rotterdam niet zo vast moet blijven houden. Dit besef heeft me uit dit dal geholpen en ik loop steeds vrijer en vrolijker rond. Dit weekend lekker schilderen in het huis van Daisy in Groningen,een vriendin van me. Dat word vast heel gezellig.

Nieuws

Nieuws

De dagen gaan voorbij en de zomer is in zicht. Soms lekker heet weer en soms gigantisch onweer. Dat maakt wonen in Nederland zo geweldig.
Ben de afgelopen tijd mijn digitale foto`s aan het uitsorteren van de afgelopen jaren: Australie 2003,Israel 2007,Australie 2008,erg leuk om te doen.
De leukste ga ik online zetten.

Sinds kort werk ik bij de Campina/Friesland Foods,oproepkracht,het lijkt wel wat op het werken bij de Technische Unie,en gekgenoeg heb ik het hier naar mijn zin. Eenvoudig werk waarbij ik lekker bezig kan zijn en nieuwe mensen ontmoet.
Het werd hoog tijd om een baantje te hebben wat geld in het laadje zou brengen. En alles kwam precies op tijd.

Ik had me een tijdje terug gemeld voor een uitkering en ging een trainingstraject in om callcentermedewerker te worden.
Na 3 weken wist ik het zeker,dit is niet de weg die ik gaan moet…
Op de fiets naar de training klopte mijn hart in mijn keel en moest ik huilen.
Ik wist genoeg,deze dag zullen ze me niet meer zien op de training.
De trainer leek erg bewogen over me,maar schijn bedriegt,de laatste dingen die zij tegen me zei leken meer op dreigementen dan op bemoedigingen.
Ik kon haar op zich wel begrijpen,de gemeente zou me vragen waarom ik het contract getekend had en opeens wilde stoppen.
Het werd een heel apart gesprek met de gemeente Leeuwarden,ik trok zelf de conclusie in het gesprek: “mevrouw,ik weet wat me te doen staat,ik stop met de training en stap ook uit het uitkeringstraject,de gemeente hoeft mij geen geld te geven…,,
Ze begreep het niet helemaal,tja,waarschijnlijk zijn het weinig mensen die mij zullen begrijpen op dit punt,maar ik liep naar buiten met een heerlijk gevoel van vreugde en vrede. Ik begreep weer waar het allemaal om draait: “Geloof ik dat Jezus voor me zorgt.,,
Ja..

Enkele dagen later schreef ik me in voor de Campina en een dag later was ik daar aan het werk,de afgelopen 3 weken krijg ik steeds meer uren te werken overdags of snachts. Ik voel me goed. Op deze eerste dag vertelde ik God dat ik nu echt geld nodig had en leende wat van mijn zus…het bijzondere is dat deze dag ook het begin was van de voorziening die ik nodig had.
Hij heeft me nog nooit teleurgesteld.

Afgelopen periode ga ik veel om met een vriendin die ik heb leren kennen toen ik bij de ING werkte. Janneke heet ze.
Sinds dag 1 voelen we een bijzondere band met elkaar en de afgelopen tijd zien we elkaar elke dag. Volgens de mensen om me heen is dat erg veel en lijkt het op verkering,maar wij weten wel beter; zij maakt zich zorgen om haar vriendjes en ik heb mijn eigen vriendinnen waar ik aan denk.
We hebben pas een proefles stijldansen gevolgd en willen in september starten met de cursus,echt heel leuk om te doen!
Het bijzondere vind ik dat het omgaan met haar zo natuurlijk lijkt te zijn,we kunnen samen dansen,uitgaan,niks doen,stil zijn,laaaang praten,lachen,praten over God. Maar verliefd? Nee,dat niet,gek is dat,ik zou best met haar kunnen leven ofzo,dat wel,maar er is iets meer nodig tussen mensen om hen aan elkaar te binden.
Dus ik geniet gewoon van onze vriendschap,die is me kostbaar genoeg.

Hier in huis gaat het goed,ik heb het nog steeds naar mijn zin en kan erg genieten van de kinderen hier. Dominee Alfons en Hanneke zijn ook echt hele lieve mooie mensen.
Dat doet me denken aan mijn ouders,lieve en mooie mensen die ik nu toch wat te weinig zie sinds ik in Friesland woon.

Het gaat goed met me,maar ik mis het zuiden van het land wel,in Juni kom ik zeker weer die kant op.

Zwemmen,heerlijk!

Zwemmen,heerlijk!

Vandaag heerlijk gezwommen. Kon ik dit iedere dag maar doen.

Vanmorgen afgesproken met Matthias,we zijn allebei sinds kort verhuisd naar Leeuwarden.

Hij vanuit Apeldoorn,ik vanuit Rotterdam.

Het was gezellig en lekker rustig in het zwembad. Tja,om 11:00 in de ochtend zijn er alleen maar bejaarden en zwangere vrouwen én….2 werkelozen,haha.

Afgelopen vrijdag ben ik me gaan melden bij de overheid.

En ik moet zeggen dat het me niet tegengevallen is. Het lijkt erop dat zij toch wat makkelijker voor werk kunnen zoeken dan het gemiddelde uitzendbureau.

 

Vorige week dacht ik echt even: wat doe ik hier?! J

Hier zit ik zonder dan,zonder werk,in het midden van de crisis waarin iedereen op zoek is naar werk.

Maar ik kan er om lachen. Vorige week bedacht ik me om misschien toch maar wat geld te lenen van mijn familie,maar die dag kreeg ik 2 brieven met loon dat ik nog tegoed had. Dat bleek iets meer te zijn dan het bedrag wat ik wilde lenen. Tja, er is nog steeds Iemand die voor me zorgt ;P

Ik heb een gesprek gehad bij het CWI en deze woensdag krijg ik mijn intake. Dat is best spannend. Als dit goed gaat dan kan ik volgende week beginnen met mijn traject voor `zakelijke dienstverlening`. Ik krijg dan een call-centre training en een mbo-diploma waar ik 1 dag per week voor naar school moet. Leuk als ik dit er allemaal bij krijg. Ik vind het prima.

 

Ik heb ook bijstand aangevraagd,een heel proces van kopieen verzamelen die zij willen inzien.

Geloof me,mensen die bijstand aanvragen krijgen dat echt niet 1,2,3 voor elkaar,daar moet je even wat voor doen.

Ik ben in ieder geval blij dat ik deze kant van het leven nu ook meemaak. Onze sociale zekerheid is toch weer een stuk genade dat de mens geboden word.

Ik ben blij met Nederland en blij dat zij hierin op God lijkt.

 

Over enkele weken begint het volgende onderzoek,maar ik hoop dat dat niet nodig zal zijn. Geef mij dan nu toch maar even wat zekerheid voor de langere termijn.

 

In 2010 wil ik weer naar Israel toe,Matthias lijkt dit ook heel leuk te vinden,ik zou het cool vinden om met een groep vrienden die kant op te gaan,niet als `christelijke toeristen`,maar als vrienden die van elkaar en van Jezus houden.